نشانگان تونل مچ دست یا سندرم کانال کارپ چگونه ایجاد میشود

محدوده بیحسی در سندروم کانال کارپ

عصب مدیان یک عصب حسی و حرکتی است. این عصب مسئول حس دادن به انگشتان شست و سبابه و میانی و نیمی از انگشت انگشتری و حس کف دست است.

این عصب همچنین موجب تحریک عضلات برجستگی تنار میشود. برجستگی تنار در کف دست و در مجاورت انگشت شست بوده و حاوی عضلاتی است که شست را حرکت میدهند.

گاهی اوقات بنا به عللی فضای درونی این کانال تنگ میشود. بطور مثال وجود یک تومور یا کیست در درون کانال میتواند فضای آن را تنگ کند و یا بد جوش خوردن یک شکستگی مچ دست میتواند موجب تغییر شکل استخوان شده و فضای کانال را تنگ کند. ولی در غالب اوقات علت کاهش فضا تورم تاندون ها خم کننده انگشتان و غلاف اطراف آنها است که از درون این فضا عبور میکنند.

این تاندون ها میتوانند به علت حرکات مکرر و مداوم مچ دست و انگشتان متورم شوند. کارهایی مانند تایپ زیاد و یا استفاده زیاد از پیانو میتوانند موجب بروز علائم سندورم کانال کارپ شوند. گاهی اوقات تورم تاندون ها و غلاف آنها به علت تغییرات هورمونی است که در دوران بارداری یا  یائسگی برای بیمار ایجاد میشود.

علائم بیمار کانال کارپ در مچ دست چیست

از علائم سندروم کانال کارپ تشدید علائم در شب ها است. بیمار چند ساعت بعد از شروع خواب با احساس بی حسی و گزگز انگشتان از خواب بلند می شود و با تکان دادن مچ دست و چند بار مشت و باز کردن انگشتان بتدریج علائم برطرف می شود.

علائم دیگر بیماری عبارتند از: گز گز انگشتان هنگام مکالمه با تلفن وقتی با دست گوشی تلفن را در دست می گیرند و هنگام گرفتن چادر با دست در زیر چانه.

لاغر شدن عضلات قاعده شست در مراحل پیشرفته بیماری

با پیشرفت بیماری به علت کم شدن حس نوک انگشتان بخصوص در انگشتان سبابه و شست فرد در برداشتن اجسام سبک و ظریف دچار مشکل شده و اشیاء از دست وی میافتند. مثلا در حین شستن ممکن است ظرف ها از دست وی بیفتند.

بالاخره با پیشرفت بیماری کاهش دائمی حس انگشتان دست و لاغر شدن عضلات برجسته کف دست ایجاد می شود. در این حالات عضلات ناحیه تنار که در کف دست و در نزدیکی شست قرار دارند ضعیف و لاغر میشوند.

شیوع سندروم تونل کارپ در خانم ها بیشتر بوده و ۵ برابر آقایان است. بیماری بیشتر در سنین بین ۳۰ و ۶۰ سال دیده میشود اما بخصوص در حوالی سن یائسگی در خانم های خانه دار بیشتر دیده میشود.

سندروم کانال کارپ در افرادی که کارهای تکراری با دست دارند نظیر کسانی که تایپ انجام می دهند یا شغل فنی با حرکات مکرر دست و انگشتان دارند بیشتر دیده می شود. این بیماری در زمان بارداری خانم ها نیز شایع است اما معمولا بعد از پایان بارداری بهبود می یابد.

در اکثر بیماران، مشکل زمینه ای وجود ندارد اما در پانزده درصد موارد بیماری زمینه ای مثل دیابت ، بیماریهای تیروئید یا سابقه شکستگی درمچ دست دیده میشود.

تشخیص های دیگری که برای این علائم مطرح است چیست

اگر چه دیدن تمام علائم ذکر شده می تواند تشخیص سندروم کانال کارپ را مطرح نماید اما ممکن است علائم مشابهی در آرتروزهای گردنی ، دنده گردنی یا بیماریهای هورمونی دیده شود . گرفتن نوار عصبی به قطعی شدن تشخیص کمک میکند.

.

درمان سندروم تونل کارپ یا نشانگان تونل مچ دستی چیست? سندروم CTS

در مراحل اولیه بیماری، استفاده کردن از مچ بند طبی که با داشتن یک آتل فلزی محکم در درون آن باعث بیحرکتی نسبی مچ دست می شود به درمان کمک میکند .

درصورتیکه بیمار به این روش درمانی پاسخ مناسبی نداد پزشک معالج با استفاده از تزریق کورتیکواستروئید در درون کانال کارپ سعی در کاهش تورم درونی آن و درمان بیماری میکند. تزریق در داخل کانل کارپ ممکن است همراه با یک دوره گچ گیری باشد.

در صورتیکه این درمان هم موثر واقع نشود پزشک از عمل جراحی استفاده میکند. در عمل جراحی رباط عرضی مچ دست پاره میشود تا به این وسیله فشار درون کانال مچ دستی کاهش یابد.

این عمل جراحی را میتوان به صورت باز و با شکاف دادن پوست و با به روش آندوسکوپی انجام داد. در روش آندوسکوپی لوله ای از طریق شکاف کوچکی در مچ دست به زیر پوست فرستاده شده و از طریق آن رباط عرضی مچ دست شکاف داده میشود.

در صورت عدم درمان مناسب و به موقع این بیماری، بتدریج فشار برروی عصب میانی بیشتر شده و در نهایت باعث بروز عوارض غیر قابل برگشت می شود.

 پیشگیری از عود مجدد این بیماری با خودداری از فعالیت زیاد در مدت کوتاه و توزیع کارها در زمان طولانی تر، خودداری از قرار دادن دست و مچ دست درحالت خیلی خم در هنگام کارکردن مثلا هنگام استفاده از کیبورد یا ماوس کامپیوتر امکانپذیر است.

سندروم تونل کارپال یا CTS چیست؟

سندروم تونل کارپال یک اختلال دردناک در دست است که به دلیل وارد شدن فشار بر روی عصب میانی (عصب مدین) در مسیر عبور این عصب در تونل کارپال مچ دست ایجاد می شود.

علائم این بیماری شامل بی حسی، سوزن سوزن شدن و درد به خصوص در شب است.

در مراحل پیشرفته موجب ضعف عضلات و از بین رفتن حس سرما و گرما می شود.

هر چیزی که باعث تورم در داخل مچ شود، از جمله حرکات تکراری دست، درگیری ریشه های عصبی گردن، بارداری و آرتروز ممکن است سبب ایجاد سندروم تونل کارپال نیز بشود.

 تونل کارپال چیست؟

تونل کارپال از ساختار های حیاتی مانند عصب میانی، رگ های خونی و تاندون ها، در حین مسیر وارد شدن/ خارج شدن شان به/ از دست، محافظت می کند.

در قسمتی از مچ که در طرف کف دست است، یک گروه از رباط های قوی قرار دارد (فلکسور رتیناکولوم) که از هر دو طرف به استخوان های مچ (کارپال) متصل هستند.

در انتهای تونل یک توده منحنی از استخوانهای مچ دست قرار دارد.

 دلیل سندروم تونل کارپال چیست؟

علائم سندروم تونل کارپال وقتی شروع می شود که فشار درون این تونل بیش از حد زیاد شود.

این مشکل منجر به فشرده شدن عصب میانی در مسیر عبور آن از این تونل کوچک می شود.

افزایش فشار در تونل کارپال وقتی اتفاق می افتد که یکی از موارد زیر اتفاق افتاده باشد:

• • فضای داخل تونل کم شود؛ مانند وقتی که مچ دست بعد از یک جراحت، در رفتگی جزئی استخوان های کارپال یا شکستگی یا تنوسینوویت ورم میکند.
  • وقتی محتویات این تونل (عصب میانی، رگ های خونی و تاندون ها) بزرگ می شوند.

در هر دوی این شرایط فشار روی عصب میانی (عصب مدین) بیشتر شده و منجر به بروز علائم تونل کارپال میشود.

علائم شایع دیگر سندروم تونل کارپال (CTS )

غالبا عصب میانی در هر جایی در طول مسیر خود فشرده می شود_ نه فقط در تونل کارپال_ و علائم سندرم تونل کارپال را ایجاد می کند.

در اکثر موارد فشردگی در گردن اتفاق می افتد اما ممکن است در هر جایی در طول مسیر عبور این عصب در دست نیز اتفاق بیفتد.

این گیر افتادگی، این عصب را مستعد دچار شدن به علائم تونل کارپال می کند.

 مشکل سی تی اس چگونه اتفاق می افتد؟

اعصاب سالم ذخیره ای از مایعی به نام مایع آکسوپلاسم دارند؛ مایعی که مواد مورد نیاز اعصاب را برای آن فراهم می‌کند.

به طور عادی فشاری در حدود ۷۰ میلی متر جیوه موجب حرکت آهسته این مایع در طول عصب می شود.

اگر این عصب کمی بیشتر تحت فشار قرار گیرد (مثلا توسط یکی از دیسک های برآمده گردن) جریان این مایع مختل میشود و مواد مورد نیاز عصب به آن نمیرسد و ممکن است علائم سندروم تونل کارپال ظاهر شوند.

مهم است که محل فشردگی عصب به درستی مشخص شود.

بیماران زیادی هستند که سالها دچار این مشکل بوده اند و جراحی تونل کارپال انجام داده اند اما نتیجه مطلوبی نگرفته اند زیرا علائم تونل کارپال به خاطر فشردگی عصب در جای دیگری ایجاد شده است.

این عارضه سندروم دابل کراش نامیده می شود. (Double crash syndrome)

 عوامل احتمالی فشردگی کانال مچ دست

علائمی که تجربه می کنید ممکن است از هر جایی در مسیر عصب میانی نشات گرفته باشد.

این منشاء مکررا نادیده گرفته می شود؛ در صورتیکه توجه به آن میتواند شما از انجام یک جراحی ناموفق نجات دهد.

قسمت پایین ستون فقرات در گردن خصوصا نواحی C6 ،C7 ،C8 و T1 باید توسط یک فیزیوتراپیست به دقت مورد معاینه قرار گیرند.

این گونه ای از سندروم دابل کراش است و احتمال وجود سندروم تونل کارپال در این بیماران زیاد است

 نورو دینامیک غیرطبیعی مچ دست

اعصاب باید بتوانند آزادانه در مسیرشان بین ستون فقرات و انگشتان عبور کنند.

هرگونه اختلال در حرکت آزادانه آنها میتواند موجب علائمی مانند بافت جای زخم و سفتی عضلات شود.

متخصصین فیزیوتراپیست می‌تواند نورودینامیک (ارتباط بین قسمت های مختلف سیستم عصبی و ارتباط بین اعصاب و سیستم اسکلتی عضلانی) بیمار را برای پیدا کردن هر گونه مورد غیر عادی بررسی کند.

 عوامل هورمونی

عدم تعادل هورمونی می تواند موجب تورم دستها و پاها شود. همانطور که شیوع این بیماریها درمیان میانسالان یا زنان باردار گواه این موضوع است.

قدرت دست در نگه داشتن اجسام، حرکات تکراری و لرزش های ریز

مشاغلی که نیاز به خم شدن و چرخش مکرر مچ دست و فعالیت های کششی، استفاده از ابزارهای لرزشی و محکم نگه داشتن چیزی با دست دارند، احتمال بروز سندروم تونل کارپال را بیشتر میکند.

 علائم تنگی کانال مچ دست چیست؟

علایم  سی تی اس

.

افرادی که از سندروم تونل کارپال رنج می برند معمولاً علائم زیر را در دست یا انگشتانشان تجربه می کنند

• • درد دست
  • سوزن سوزن شدن
  • بی حسی با حرکت دادن مچ دست علی‌الخصوص در هنگام شب
  • سوزش
  • ضعف یا گرفتگی
  • تصور داشتن تورم

این علائم معمولاً در شب تشدید می شوند و همانطور که بیماری پیشرفت می کند، قدرت دستان در نگه داشتن اجسام کمتر می شود در نهایت متوجه آتروفی عضلانی در عضلات برجستگی بزرگ کف دست (عضلات انگشت شست) و از بین رفتن عملکرد دست یا ناتوانی جزئی آن خواهید شد.

اگر وضعیت مشابهی دارید، احتمالاً دچار سندروم تونل کارپال هستید.

تکان دادن مچ دست ممکن است موقتاً علائم را کم کند.

 سندروم تونل کارپال چگونه تشخیص داده میشود؟ تشخیص CTS

.

متخصص فیزیوتراپی یا ارتوپدی شما عموما سندروم تونل کارپال را بر اساس علائمی که دارید تشخیص میدهند.

آنها از آزمایش های مختلفی استفاده می کنند مانند تست فالن، تست تینل و یا تست فلکسیون مچ/ فشردگی عصب میانی که در این نوع تست بر تونل کارپال فشار وارد می شود.

مهم است که ناحیه پایین گردن و مفاصل بالای کمر و تحرک بافتهای عصبی- نورو دینامیک- به دقت مورد معاینه قرار بگیرند.

پزشک شما ممکن است برای انجام بررسیهای هدایت عصبی یا تحقیقات EMG شما را به متخصص دیگری ارجاع دهد تا مشخص شود که آیا واکنش های الکتریکی عصب شما به علت فشردگی تونل کارپال یا فشردگی در ناحیه ای بالاتر و در بازوها کندتر شده است یا خیر.

درمان تنگی کانال مچ دست – CTS

 استراحت و آموزش بیمار

در صورت وجود یک دلیل تشدید شونده، استراحت کردن اهمیت زیادی خواهد داشت.

آموزش و مهم است که در مورد نشانه های سندروم تونل کارپال، وضعیت بدنی ها یا فعالیت هایی که به طور بالقوه موجب این سندروم می شوند، آگاهی داشته باشید.

 بستن اسپلینت در سی تی اس

بستن مچ در شب با اسپیلنت (short cock up splint) برای جلوگیری از خم شدن مچ دست و در نتیجه جلوگیری از بروز علائم تونل کارپال مفید است.

فیزیوتراپیست شما ممکن است استفاده از یک اسپلینت را توصیه کند. در اینجا می توانید اسپیلنت های مخصوص مچی که مناسب تونل کارپال هستند را پیدا کنید.

فیزیوتراپی سندروم تونل کارپال

 فیزیوتراپی برای اکثر افرادی که از سندرم تونل کارپال رنج می برند، از موارد خفیف گرفته تا متوسط، مفید است.

فیزیوتراپیست به موارد زیر رسیدگی می‌کند:

• • موبیلیزیشن استخوان کارپال و کشش فلکسور رتیناکولوم برای باز کردن تونل کارپال
  • تمرین های حرکت دهی به تاندون و عصب برای اطمینان از حرکت آزادانه عصب
  • قابلیت کشش بافت های نرم و عضلات
  • ستون فقرات در ناحیه گردن برای اصلاح هر گونه بروز علائم در جای دیگر یا همان سندروم های دابل کراش
  • محکم نگه داشتن اجسام در دست، نیشگون گرفتن، خم کردن شست و تقویت ساعد در فازهای بعدی
  • تمرین های جامع تقویتی و استقامتی ROM (دامنه حرکتی) برای بازو، مچ دست و دست
  • وضعیت بدنی، هماهنگی عضلات کوچک در حرکات و تمرین های مخصوص هماهنگی عضلات دست در حرکات

.

درمان تنگی کانال مچ دست

لیزر درمانی : ثابت شده است که لیزر درمانی با افزایش سطح انرژی بافت ها و افزایش چندین برابری سوخت و ساز بافت به کاهش التهاب و ترمیم بافت های مچ دست کمک خواهد کرد.

لیزر درمانی پرتوان در سی تی اس

مگنت درمانی در سی تی اس : مگنت درمانی با افزایش اکسیژن رسانی به حدود ۲۰۰ برابر و ایجاد تعادل یونی بافت ها به درمان تنگی کانال مچ دست کمک می کند.

کینزیوتیپ در سی تی اس: استفاده از نوارچسب های ورزش می تواند حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد فشار را از روی کانال مچ دست بردارد و به استراحت مچ کمک کند.

 درمان سی تی اس با اولتراسوندتراپی، طب سوزنی، ماساژ

نشان داده شده است که اولتراسوند به کاهش التهاب عصب، افزایش خونرسانی و درمان سندروم تونل کارپال کمک می کند.

نشان داده شده است که طب سوزنی درد تونل کارپال را کم میکند و باعث افزایش گردش خون مچ دست می شود و نشان داده شده است که ماساژ هدفمند به قویتر شدن دستان افراد مبتلا به سندروم تونل کارپال کمک می کند.

نشان داده شده است که ورزش های یوگایی که تمرکز آنها بر روی انعطاف پذیری بالاتنه بوده است، در مقایسه با استفاده از اسپیلت های مچ، موجب میشوند که قدرت دست در نگه داشتن اجسام سریعتر بهبود پیدا کند.

 ارزیابی های ارگونومیک

اگر سندرم تونل کارپال به دلیل شغل فرد ایجاد شده باشد، یک ارزیابی آرگونومیک از محیط کار و فعالیت های کاری ممکن است مفید باشد. به علاوه اینکه با این کار می توان از بروز آسیب مجدد جلوگیری کرد.ممکن است نیاز باشد که فعالیت ها اصلاح شوند.

دستگاه TENS

تاثیر دستگاه TENS (تحریک الکتریکی عضلات از راه پوست) در کاهش درد سندروم تونل کارپال ثابت شده است.

جراحی سندروم تونل کارپال چگونه انجام میشود

جراحی معمولا با بیهوش کردن بیمار و یا بیحسی موضعی کل اندام فوقانی صورت میگیرد. جراحی میتواند به دو روش باز و بسته انجام شود.

در روش باز پزشک جراح ابتدا شکافی طولی به طول ۵-۳ سانتیمتر در جلوی مچ دست ایجاد میکند. در زیر پوست و پس از باز کردن فاشیای کف دستی، رباط عرضی مچ دست بصورت یک نوار کلفت و سفید نمایان میشود.

سپس جراح با قیچی یا تیغ جراحی این رباط را قطع کرده و در زیر رباط عصب مدیان نمایان میگردد. با این کار فضای بسته کانال که بصورت یک حلقه بسته دور تا دور عصب را گرفته و آن را فشار میدهد به یک فضای باز تبدیل میشود.

باز شدن این فضا موجب افزایش حجم آن و در نتیجه کاهش فشار درون آن میگردد و با کاهش فشار بر روی عصب علائم بیماری از بین خواهد رفت. در پایان جراحی، پزشک فقط پوست را بخیه زده و پانسمان حجیمی را بر روی زخم قرار میدهد.

بیمار در همان روز جراحی میتواند از بیمارستان مرخص شود. بتدریج و در طی هفته های بعد از جراحی فاصله بین لبه های باز شده رباط عرضی مچ دست به توسط بدن با بافتی شبیه به رباط پر میشود.

این کار موجب بسته شدن مجدد رباط میگردد ولی در این وضعیت جدید طول رباط افزایش پیدا کرده و در نتیجه فضای درونی کانال هم گشادتر شده است.

در روش بسته که با آندوسکوپ صورت میگیرد ابتدا پزشک جراح شکاف کوچکی را در ناحیه مچ دست ایجاد کرده و سپس وسیله ای به نام آندوسکوپ که شبیه به آرتروسکوپ است را از طریق آن شکاف وارد مچ دست کرده و به درون کانال کارپ میرود.

وی تمام مسیر کانال کارپ و عصب مدیان و رباط عرضی را با آندوسکوپ میبیند و سپس با استفاده از چاقوی مخصوصی که از کنار آندوسکوپ عبور میدهد رباط عرضی را قطع میکند.

آندوسکوپ کمک میکند تا جراح در حین انجام این عمل آسیبی به عصب مدیان و تاندون ها نرساند. در پایان جراحی شکلف پوسی کوچک مچ دست بخیه میشود.

بعد از جراحی cts

معمولا بعد از جراحی سی تی اس به بیمار توصیه میشود

بخیه های جراحی معمولا ۱۴-۱۰ روز بعد خارج میشوند. به بیمار توصیه میشود تا شش هفته مچ دست خود را محکم مشت نکند. بعضی از جراحان بعد از باز کردن بخیه بیمار را به متخصصین فیزیوتراپ ارجاع میدهند.

فیزیوتراپی در سی تی اس میتواند به بیمار کمک کند تا حرکات مچ دست را بهتر انجام داده و درد احتمالی بیمار را کاهش میدهد. فیزیوتراپ به بیمار یاد میدهد که چگونه با ماساژ ملایم محل جراحی سوزش و حساسیت پوستی آن ناحیه را کم کند. همچنین از مالش اجسامی که سطوحی با زبری متفاوت دارند بر روی محل جراحی سعی میکند تا این حساسیت را کاهش دهد.

عوارض جراحی سندروم کانال کارپ چیست

جراحی سی تی اس مانند هر جراحی دیگر میتواند با عوارض احتمالی همراه باشد که مهمترین آنها عبارتند از

سایت منبع